21. O jeleniech sika

Kto był kiedykolwiek w Narze, ten przeżył bliskie spotkanie trzeciego stopnia z sika (jeleniem wschodnim).

Jako i ja przeżyłam ;)

W parkach, w kompleksach świątyń, na terenach chramów - jelonki sika są w Narze wszechobecne.

W parku

W Tōdai-ji (świątynia buddyjska)

W Kasuga Taisha (chram szintoistyczny)

Dlaczego jelenie mogą się tak swobodnie poruszać po wyżej wymienionych miejscach? Usłyszałam dwie odpowiedzi. 

1. Według mitów, bóg Takemikazuchi (jedno z trzech z bóstw czczonych w Kasuga Taisha) przybył do Nary na białym jeleniu; od tego czasu wyznawcy szintoizmu traktują sika jako posłańców bogów.

2. Po osiągnięciu oświecenia Budda Siakjamuni udał się do Jeleniego Parku i tam wygłosił swoje pierwsze kazanie.

18. Ise Jingū - pawilon zewnętrzny

Druga część Ise Jingū to kompleks Gekū (pawilonu zewnętrznego). Tutaj najważniejszy chram jest poświęcony bogini Toyouke-no-Ōmikami - jej głównym zadaniem jest czuwanie nad ofiarami dla Amaterasu*, ale znana jest też jako patronka rolnictwa.

*Jako ofiarę dla Amaterasu dwa razy dziennie (rano i popołudniu) przygotowuje się posiłek składający się z ryżu, ryby, warzyw i sake.

Wizytę w Gekū zaczynamy przy Torii.

Przechodzimy obok Kaguraden - budynku, gdzie po różnych ceremoniach, ku uczesze bogów, tańczy się tradycyjny taniec japoński kagura.

Mijamy stary budynek głównego chramu; już nie używany, ale jeszcze nie rozebrany.

...By wreszcie dotrzeć do nowego budynku, gdzie obecnie mieści się chram. Zdjęcia można robić tylko przed przekroczeniem Torii.

Również w Gekū znajduje się miejsce mocy - mijamy je w drodze powrotnej.

Jeśli wierzyć dawnym wierzeniom, w kamieniach mieszkają bogowie opiekujący się tym chramem

Z terenem chramu sąsiaduje muzeum, poświęcone Ise Jingū. Obowiązkowy punkt programu dla wszystkich zainteresowanych historią oraz tradycjami związanymi z kompleksem chramów w Ise.

13. Czym jest szintoizm?

Każdy student japonistyki bardzo szybko przekonuje się, że czasami najtrudniej udzielić odpowiedzi na pozornie najprostsze pytania. Właśnie tak jest w przypadku pytania przytoczonego w tytule notki.

Bo czym tak właściwie jest szintoizm?

"Tradycyjną religią japońską opartą na mitologii" - tak brzmi najczęściej udzielana odpowiedź i niby wszystko siebie zgadza, tyle że zupełnie nie.

Prawdą jest, że jeszcze przed wprowadzeniem buddyzmu istniały jakieś wierzenia i formy kultu, które można nazwać "tradycyjnie japońskimi". Wierzenia te nie były jednak w żaden sposób skodyfikowane i nie posiadały nawet własnej nazwy.

O szintoizmie jako religii mówimy dopiero od 1868 roku (Odnowa Meiji, zakończenie rządów siogunów i przywrócenie bezpośredniej władzy cesarskiej), bo właśnie wtedy te "tradycyjnie japońskie" wierzenia ustanowiono religią państwową. Używam tutaj cudzysłowiu, bo w tym ujęciu szintozim jest tworem sztucznym; po wprowadzeniu buddyzmu w VI wieku, pierwotne wierzenia Japończyków całkowicie przymierzały się z nową religią, tworząc nowy, synkretyczny twór. Dlatego w XIX wieku, kiedy władze wydały decyzję o rozdzieleniu szintoizmu i buddyzmu, odróżnienie elementów buddyjskich od rodzimych japońskich było bardzo trudne. Szintoizm był nie tyle oddzielony od buddyzmu, co raczej zrekonstruowany - ale po setkach lat przyjmowania wpływów innej religii, różnił się od wierzeń sprzed VI wieku.