9. Czy Ise różni się od reszty Japonii

Chociaż od starożytności nad całym krajem panował cesarz, Japonia została tak naprawdę zjednoczona dopiero wraz z początkiem nowożytności (od XVII w.); z tego powodu jest krajem niejednorodnym pod względem i kultury, i języka. Poszczególne regiony przez długie wieki zachowywały swoją odrębność, toteż wykształciły własne dialekty oraz kulturę życia codziennego (i nie tylko) – przejawy tego drugiego najłatwiej dostrzec w regionalnej kuchni.

Zatem... jak to się ma do Ise?

Tereny Ise były miejscem, gdzie nachodziły na siebie wpływy dialektów ze wschodniej i zachodniej Japonii. Przykładem takiego przenikania się dialektów jest użycie słowa sasatte (popojutrze), powstałego z połączenia, a później przekształcenia wschodniego yanasatte z zachodnim shiasatte. Język używany w Ise różni się też od standardowej japońszczyzny wykorzystaniem niektórych czasowników oraz onomatopei.

Jeśli chodzi o kuchnię, Ise słynie między innymi z ise udon, czyli makaronu typu noodle podanego z gęstym sosem (na bazie sosu sojowego).

W lewym dolnym rogu - ise udon

Co ciekawe, w okresie Edo (XVII - poł. XIX w.) udon uchodził za fast food.

6. Kuchnia japońska I

Już w czasie pierwszego posiłku w Ise przypomniało mi się powiedzenie:

日本料理は目で食べる。Japońskie potrawy je się oczami.

...A je się oczami dlatego, że charakterystyczną cechą kuchni japońskiej jest dbałość nie tylko o smak potrawy, ale też o jej wygląd. Z tego powodu przebywający w Japonii obcokrajowcy czują nieodpartą potrzebę fotografowania swoich posiłków.

Przez długi czas nie rozumiałam tej potrzeby - to jest, dopóki dopóty nie poszłam na obiad do stołówki na japońskiej uczelni.

Od prawej: kurczak na słodko, ziemniaki z kukurydzą, sałatka z tuńczykiem, pudding.